วันนี้คืนร้านในมอแล้ว

วันนี้เก็บของออกจากร้านใน ม.เกษตรออกเป็นเที่ยวสุดท้าย แล้วเอากุญแจไปคืนสหกรณ์ เพื่อขอคืนร้าน นับจากวันนี้ไม่มีร้านที่ใช้ทำมาหากินแล้ว ชีวิตต้องดิ้นรนไปเริ่มนับหนึ่งใหม่ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มนับจากตรงไหน หนทางที่คิดจะไป มันไม่ได้ง่ายๆ อย่างคนอื่น เราไม่ได้มีอะไรพร้อมเหมือนคนอื่นเขา

รู้สึกแย่กับตัวเอง และรู้สึกว่าตัวเองเดินวนกลับมาที่เดิม เวลาผ่านไปเป็นสิบปี ไม่มีอะไรดีขึ้นมาเลย

Advertisements

เปิด memo blog

วันนี้วันสงกรานต์ เปิด memo blog ใหม่ เอาไว้เขียนอะไรต่ออะไร เรื่องราวสารพัดเป็นไดอารี่ออนไลน์

สงกรานต์นี้ไม่ได้ไปไหน ไม่มีเงินจะไป ร้านก็ไม่ได้ไปเปิดเพราะไม่มีลูกค้า วันนี้เลยต้องอยู่บ้าน แต่ต้องรบกับส้วมที่มันราดไม่ลง ต้องออกไปหาซื้อของมาซ่อม เลยไปโลตัสซื้อของใช้ เอาแค่จำเป็น เพราะเงินมีจำกัดเหลือเกิน

ไม่เจอสภาพขัดสนแบบนี้มานานมากแล้ว นึกว่าชีวิตจะพ้นจากจุดนี้ไปแล้ว แต่ความจริงมันก็วนกลับมาแบบนี้อีก รู้สึกแย่มากๆ

เงินไม่พอ

วันนี้ลูกค้าโอนเงินค่าจ้างมาให้ แต่เงินนี้ต้องเอาไปคืนน้องสาว ที่ยืมเอามาก่อนเพราะต้องใช้หนี้ ธกส เงินแค่ผ่านมาเท่านั้น แล้วมันก็ไปแล้ว ยังดีที่มีเงินเข้ามาบ้าง

ช่วงนี้รายได้ไม่ดีเอามากๆ แต่ละวันรายได้ไม่ถึงเป้า มีได้ไม่เกิน 500 บาทต่อวัน เป็นส่วนใหญ่ แต่มีค่าใช้จ่ายมหาศาลนอนรออยู่ ได้มาเท่าไร ก็ใช้มันไม่พอสักที

บางทีก็รู้สึกเหนื่อย ดีที่ตอนนี้กำปั่นจบไปแล้วคนนึง แต่ก็ยีงเหลือกระปุก กับมุกอีก

ร้อนก็ร้อน เหนื่อยก็เหนื่อย เงินก็ไม่พอ ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ทนและพยายามต่อไป

ข้อมูล Hosting

i-Coolhosting / Dragon Hispeed / Tangmo Hosting / 10GBHost – กฤตินันท์ พวงมาลา

ResellerThaialnd / FreestyleHost – ภัทรรักษ์ ท้วมเริงรมย์

AsiaGB / 29vps / Yourthaihost / unlimited.in.th / Hosting Inter / netplushost.com / ideawebhosting.com / idesignhosting.com – ภัทรวุฒิ อินทร์จันทร์

วันที่ 4 แล้วนะ

เริ่มจากการลดการสูบลงมาเรื่อยๆ เมื่อตอนสิ้นปี จนเหลือวันละ 3 ตัว ตั้งแต่วันที่ 6 เป็นต้นมา ก็งดแบบเด็ดขาด จนถึงวันนี้ 4 วันแล้ว มันเหมือนสัก 4 เดือน ทั้งปาก ลิ้น หลอดลม มันเหมือนโดนไฟลวกอยู่ทุกวัน

วันนี้โทรไปหาน้องสาว ก้อยก็ห่วงพี่ชาย ถามว่าไม่ลดเหรอ บอกว่า ไม่ลดล่ะ เลิกก็เลิกไปเลยดีกว่า น้องก็เป็นห่วง กลัวพี่ชายจะปรับตัวไม่ไหว เพราะอายุมากแล้ว ถามว่าจะเอาตัวช่วย อย่างบุหรี่ไฟฟ้า หรือหมาฝรั่งนิโคตินไหม เลยบอกน้องไปว่า ถ้าไม่ไหวจริงๆ เดี๋ยวพี่เคี้ยวยาเส้นเอา มันถูกสตางค์ดี

พยายามจะเลิกให้ได้ พยายามอย่างที่สุด ได้เต็มที่แค่ไหนก็แค่นั้นนะ พยายามแล้ว และจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆโดยเด็ดขาด

วันนี้เหนื่อย..ใจ

วันนี้รู้สึกเหนื่อยทั้งๆที่งานก็ไม่ได้เยอะอะไร เรียกว่าแทบไม่มีจะดีกว่า เลยสงสัยว่าไอ้ที่รู้สึกเหนื่อยและอารมณ์ไม่ค่อยดี น่าจะเป็นเหนื่อยใจเสียมากกว่า เมื่อเช้านั่งนับเงินดู ทั้งเนื้อทั้งตัวดูแล้วไม่น่าจะพอจ่ายหนี้สินทั้งหมดตอนสิ้นเดือนได้ มีเวลาเหลืออีกแค่ไม่กี่วัน ไม่รู้จะหาทันไหม ค่าไฟที่บ้านก็ยังไม่ได้จ่าย ค่ารักษาของกำปั่นก็ยังไม่ได้โอนให้จุ๊ฟมันเลย

ยิ่งนับวันยิ่งทำมาหากินฝืดเคืองขึ้นทุกวัน เงินหายากขึ้น ค่าใช้จ่ายต่างๆก็แพงขึ้นทุกที จะกัดฟันทนไปได้อีกนานเท่าไร ก็ต้องทนไปให้ได้ จนกว่าลูกทุกคนจะเรียนจบ

พ่อไม่มีสมบัติอะไรจะให้เหมือนคนอื่นเขา ให้ได้แค่โอกาสหาความรู้ ถ้าลูกๆไม่รับความรู้เอาไว้ พ่อก็จนปัญญาที่จะหาอย่างอื่นมาให้ พ่อทนได้ทุกอย่างให้ลูกๆได้เรียนจบ ได้โอกาสทำงานที่ดี พ่อคงทำให้ได้แค่นี้เท่านั้น

กำปั่นเจ็บตา

วันนี้กำปั่นตาเจ็บ ที่จริงเจ็บมาตั้งแต่เมื่อวาน ไปนั่งกินข้าวไม่รู้อะไรเข้าตา ลูกก็พยายามล้างตาเอง ทั้งหยอดยาก็ไม่หาย วันนี้โทรไปถามลูกตอนเที่ยง ถึงรู้ว่าไม่ดีขึ้นเลย เลยโทรไปให้พี่จุ๊ฟพาไปโรงพยาบาล กว่าจะได้ไปก็ตอนเย็นแล้ว พี่จุ๊ฟพาไปพญาไทศรีราชา เขี่ยผงออกกับให้ยาหยอดตามา หมดไป 1700 ตอนลูกโทรมาบอกพ่อถึงอึ้ง

ยังดีที่วันนี้มีลูกค้าเข้ามาเยอะหน่อย ทำงานไม่ได้หยุดทั้งวัน เหนื่อยแต่ก็ดีใจที่จะได้เงิน พอรู้ค่ารักษาของลูก วันนี้ที่ทำทั้งวัน เท่ากับที่หมอเขี่ยผงทีเดียว

แต่ไม่เป็นไร ขอให้ลูกหายก็แล้วกัน เงินหาใหม่ได้ถึงมันจะยาก มันจะเหนื่อย แต่เทียบกับที่ลูกเจ็บตาแล้ว พ่อยอมหามากกว่านี้ก็ได้ ขอให้ลูกหายสบายดีก็แล้วกัน

พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่ ไม่รู้จะมีลูกค้ามาอย่างวันนี้อีกไหม แต่ถึงยังไงพ่อก็ยังกัดฟันสู้ให้ลูกๆทุกคนได้เสมอ

วันนี้ก็แย่

วันนี้ทั้งวันมีรายได้ไม่ถึง 500 บาท ไม่มีลูกค้าเข้ามาเลย ได้แต่ถามตัวเองว่าจะทนอยู่ได้อีกนานแค่ไหน เงินเก็บแทบจะไม่เหลืออีกแล้ว วันนี้กัดฟันไปซื้อโทรศัพท์ใหม่มาใช้แทนตัวเดิมที่พังไป ราคาแค่ 800 บาท ยังรู้สึกว่าแพงเกินไป ใจจริงอยากได้ที่ถูกกว่านั้นแต่มันคงทนการใช้งานไม่ไหว

ช่วงนี้รู้สึกหมดกำลังใจ งานก็แย่ เงินก็ไม่มี ลูกๆ ก็ต้องกิน ต้องใช้ ต้องเรียนกัน งานพิเศษก็ไม่มีมาเลยสักเจ้าเดียว เริ่มงงกับชีวิตตัวเอง ไม่รู้จะหมุนไปทางไหน มันแย่ไปหมดเสียทุกอย่าง

รอดูอีกสักอาทิตย์ ถ้ายังเป็นอย่างนี้อยู่ คงนั่งอยู่เฉยๆ ไม่ได้แล้ว คงต้องออกไปดิ้นหารายได้ทางอื่นมาช่วย ไม่อย่างนั้นคงอยู่ไม่ได้กันทั้งหมด

พ่อขอโทษ

ตั้งแต่เปิดเทอมมา จะสามเดือนแล้ว ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย เงินเก็บที่มีก็ลดลงทุกวัน รายได้เข้าร้านก็น้อยลงเรื่อยๆ เงินจะโอนให้ลูกแต่ละครั้ง หาแทบจะไม่ทัน

โทรศัพท์ก็มาพังไปอีก ถ้าเป็นสักสองปีก่อน คงไปเลือกเอาดีๆ มาใช้สักตัว แต่วันนี้เครื่องละแค่ 500 บาท ต้องคิดแล้วคิดอีก เงินในกระเป๋ามันจะมีไม่พอส่งให้ลูก

ปีหน้ามหาลัยปิดเกือบ 6 เดือน ถ้าไม่เก็บเงินตั้งแต่ตอนนี้เอาไว้ จะเอาที่ไหนจ่ายค่าใช้จ่ายต่างๆ แต่ถ้ารายได้ยังเป็นอย่างนี้ จะเอาที่ไหนมาเก็บ แค่กิน แค่ใช้ให้มันชนเดือน ยังเอาตัวไม่รอด

ไม่ได้อยากมีเงินเยอะๆ เอาไว้ไปใช้จ่ายอะไรที่ฟุ่มเฟือย แค่อยากมีเงินเยอะๆ เอาไว้ส่งให้ลูกเวลาที่ลูกๆขอมา อยากให้ลูกได้ทุกอย่างที่ลูกอยากได้กัน แต่พ่อก็ไม่รู้จะดิ้นรนไปทางไหนแล้ว สุขภาพก็แย่ลงจนจะทำอะไรไม่ไหว เงินทุนก็ไม่ค่อยจะมี จะหาเงินให้ได้มากๆ โดยที่โหมทำงานแบบเดิมก็ไม่ได้

เงินที่โอนให้ลูกมันน้อยลงทุกครั้ง พ่อก็อยากจะโอนให้มากเหมือนเดิม แต่แค่นี้พ่อก็แทบจะหมดหนทางแล้ว รู้ว่าลูกจำเป็นต้องใช้ แต่พ่อก็หาให้ไม่ได้จริงๆ พ่อขอโทษนะลูก

ใจจะขาด

วันก่อนปั่นบอกมาว่าเงินจะหมด ดูเงินในกระเป๋าเหลืออยู่แค่สามพันกว่า กัดฟันโอนไปให้ลูกสองพัน พ่อไม่เป็นไร พ่อยังหาเงินได้ ต่อให้ไม่ได้ก็อดเอา ทนเอา แต่ลูกเรียนหนังสือ ไม่มีทางหารายได้จากไหน ลูกต้องได้ไปให้พอกินพอใช้ รู้ว่าลูกอิ่ม พ่อก็อิ่มไปด้วยแล้ว

ปีนี้เปิดเทอมแล้ว แต่รายได้กลับไม่ดีเอาเสียเลย ลูกค้าน้อยมาก แทบจะไม่มี บางวันอย่าว่าแต่ค่าเช่าร้านเลย แค่ค่าข้าวยังไม่พอ แต่ก็ต้องอดทนต่อไป มันยังได้บ้าง ดีกว่าไม่ได้เลย เดือนนี้ยังไม่รู้จะเอาตัวรอดไหม เหลือเวลาหาค่าใช้จ่ายต่างๆอีกแค่ 5 วัน ต้องหาให้ทันให้ได้

เมื่อกี้ปุกบอกมาว่าโทรศัพท์เสีย ไม่ใช่พ่อไม่อยากซื้อให้ใหม่ ไม่ใช่พ่อไม่อยากให้ลูกใช้ของดีๆ แต่ตอนนี้พ่อคงไม่มีปัญญาจะไปซื้อเครื่องดีๆให้ลูกได้ ถ้าจำเป็นจริงๆ เอาแค่โทรศัพท์ที่โทรได้ไปก่อนได้ไหม อย่างอื่นรอสักหน่อย พ่อจะพยายามเก็บเงินหาซื้อให้ แต่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไร

คนเป็นพ่อ เห็นลูกทุกข์ใจ ไม่มีปัญญาแก้ไขให้ลูก พ่อเองก็เจ็บช้ำใจมากกว่าลูกเสียอีก พ่ออยากให้ทุกอย่างที่ทำให้ลูกมีความสุข แต่บางครั้งพ่อก็ไม่มีกำลังจะทำได้อย่างนั้น ได้แต่อึดอัดใจ ทรมานใจ

ได้แต่หวังว่าต่อไป อะไรต่ออะไรจะดีขึ้น พ่อทำอะไรไม่ได้ นอกจากอดทนต่อไป